Froukje Swinkels: “Ik vind de relatie met mensen belangrijk”

Froukje Swinkels is onderdeel van het kleine groepje vrouwen dat namens Stichting Vrienden van De Hoop de evenementen van Vrouwen lopen voor Vrouwen coördineert. Benieuwd naar wie Froukje is en wat haar drijft in haar werk voor Vrouwen lopen voor Vrouwen? Lees snel verder!

We vragen eerst wie Froukje is. “Een dame op leeftijd,” antwoordt ze hartgrondig, om vervolgens al even hartgrondig te lachen. “Het is toch zo? Ik ben 47, hoewel ik dat zelf niet kan geloven. Mijn man vindt me nog steeds mooi. Ik vind het zo schattig dat hij dat zegt – en hij meent het uit de grond van zijn hart. Verder ben ik iemand die veel ziet; ik vind de relatie met mensen belangrijk en ik investeer erin.”

Enerverend en afwisselend
Froukje vindt het werken voor Vrouwen lopen voor Vrouwen afwisselend. “Het is altijd weer spannend hoe het jaar zich ontwikkelt. Wie zorgt ervoor dat er nieuwe tochten bij komen, gaan de bestaande tochten door en welke vrijwilligers helpen daarbij? Die vragen komen ieder jaar terug. 

Het is ook altijd afwachten wie je op je pad gaat treffen, aan vrijwilligers, mensen bij de stands, cliëntes die dingen doen voor Vrouwen lopen voor Vrouwen of hun levensverhaal vertellen. Het is spannend, enerverend en afwisselend.”

Donker verhaal
We vragen ook hoe het is om in contact te hebben met de cliëntes die worden geholpen bij De Hoop en Terwille. Ze zegt: “Ik blijf het bijzonder vinden dat ik vrouwen spreek die mijn buurvrouw zouden kunnen zijn, maar die een levensverhaal hebben waar ik geen voorstelling bij heb. Die verhalen passen ook niet meer bij de cliëntes zoals ze nu zijn. Het is een donker verhaal dat de cliënte vertelt, van prostitutie, verslaving, mishandeling. En dat vertelt dan een cliënte die nu in het licht staat, straalt, toekomst heeft, werkzaamheden doet die ertoe doen. Je ziet levenslust bij haar en die past niet bij de duisternis.”

Bijzondere momenten
Froukje geeft voorbeelden van bijzondere momenten. “Met een cliënte reed ik eens in de buurt van een vakantiepark, onderweg naar een bijeenkomst waar zij haar levensverhaal zou vertellen. Ze zei: ‘O, hier ben ik geweest.’ En ik zei: ‘Ik ook.’ Maar zij was met haar pooier op het vakantiepark geweest en had in een huisje klanten ontvangen. Ik was er met mijn gezin op vakantie geweest.”

Mensen om vergeving vragen
Froukje vertelt verder: “Een andere cliënte die me altijd is bijgebleven, is een vrouw die een vriendin van me zou kunnen zijn. Ik houd van alle cliëntes, maar bij sommigen gaat het contact toch dieper. Het is dan extra pijnlijk als het mis gaat. Ik vond het zo erg. Gelukkig kwam ze na een tijdje wel terug naar De Hoop. We hebben haar verteld hoe bezorgd we waren geweest. Dat wist ze wel, maar toch kon ze het niet echt bevatten. Je gaat je hechten aan iemand. Je hoopt en bidt dat de cliëntes hun leven echt weer oppakken. Er is zo veel waarmee ze moeten afrekenen. Je hoopt dat ze alle hobbels kunnen nemen: dat ze hun schulden aflossen, contacten met mensen herstellen, mensen om vergeving vragen. Het doet iets met je als het niet lukt.”

Dankbaar
Froukje geniet ook erg van de contacten met de vrijwilligers. “Het is zo bijzonder dat ze vrijwillig tijd afstaan voor Vrouwen lopen voor Vrouwen en de vrouwen die we helpen. Daar verbaas ik me altijd weer over: de betrokkenheid bij de wandeltocht en bij het doel. Ze omarmen het goede doel helemaal. Dat is zo bijzonder. Het is iets om erg dankbaar voor te zijn. Ik vind het geweldig dat je zo samen iets leuks neer kunt zetten.”